လတ္တေလာ အေတြးမ်ား
Tuesday, September 4, 2007

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. အခုတေလာ ခံစားမိတာပါ..

- လူဆိုတာ ကိုယ္႔ဦးေႏွာက္နဲ႔ အသက္ရွင္ခြင္႔မရွိရင္ ..ေသတာနဲ႔ ဘာမွ မထူး ဘူး
- သူမ်ားေၿပာသမွ် ယံုဖို႔ မဟုတ္ပါ.. ကိုယ္႔ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဆင္ၿခင္နားလည္ ႏိုင္မွသာ .. လူၿဖစ္က်ိဳးနပ္မယ္..
- သူမ်ား ကို မတရား ႏိုင္ထားရတာ အလြန္ပင္ပန္းပါတယ္..
- အတံု႔ အလွဲ႔ ဆိုတာ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိတယ္..
- ကိုယ္မ်ား နိမ္႔က်တဲ႔ ဘ၀ကို ေရာက္ခဲ႔လို႔ .. သူတို႔ ကိုယ္႔ကို ႏိုင္လဲ.. ကိုယ္ၿမင္႔တဲ႔ အခိ်န္မွာ ၿပန္မႏိုင္ပါရေစနဲ႔..
- ကိုယ္႔ေၿပာေနတာကို လူေတြ မယံုပဲနဲ႔ စိတ္ထဲက..ၾကိတ္ဟားေနၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ ရွက္ဖို႔ ေကာင္းတယ္.. ရွက္တတ္ဖို႔လဲ ေလာကမွာ အေရးၾကီးတယ္..

မ်က္စိ မဖြင္႔ ... ဇြတ္မွန္တယ္ ထင္ေနလို႔ ကေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ . အသိဥာဏ္တိုးမွာ မဟုတ္ဘူး .

Posted byThelay at 9:46 PM 2 comments  

သရဲေၿခာက္ခံရေသာ ညတည
Wednesday, July 25, 2007

ညသည္ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔ သိပ္သည္းလာၿပီ.. ညေမွာင္လာသည္ႏွင္႔ အမွ် အလင္းတို႔ ေလွ်ာ႔ပါးလာသည္.. မွန္ၿပတင္းမွ တခ်က္ အၿပင္ကို ၾကည္႔လိုက္သည္. .ေၾသာ္.. အၿပင္ေတာင္ မၿမင္ႏိုင္ပါေတာ႔လား.. သို႔ဆိုလွ်င္.. ဤမွန္တခါးတို႔၏ အဓိပယ္ ဘယ္မွာ ၿပီၿပင္ပါေတာ႔နည္း.. မွန္သည္ ထြင္းေဖာက္၍ ၿမင္ႏိုင္စြမ္းရွိရမည္ မဟုတ္ေလာ... သို႔ေသာ္လည္း မိုးစက္တို႔စြန္းေပ ေနေသာ အၿပင္တြင္ ေမွာင္ေနၿပီး အတြင္းတြင္ လင္းေနေသာ ေၾကာင္႔ မွန္၏ အဓိပယ္ မဲ႔ခဲ႔ ၿပီ.. ဤမွန္တခါးတို႔သည္.. ေန႔တြင္ အၿပင္မွ အတြင္းကို မၿမင္ႏိုင္ေသာလည္း .. ညတြင္ေတာ႔ အတြင္းကို ထင္ရွားစြာ ၿမင္ႏိုင္သည္.. အၿပင္က နီယြန္မီးတို႔ ကလဲ ေ၀းကြာေသာ ေနရာတြင္ ရွိၾကေသာေၾကာင္႔ အလင္းေရာင္ ေကာင္းေကာင္းမေပးႏိုင္ေပ။ အၿပင္ၾသကာသ ေလာကၾကီးကား အေမွာင္ အတိၿပီးေနသလိုပင္ထင္ရသည္.. အၿပင္ကို ၾကည္႔ရင္း သူတစ္ေယာက္တည္းဆိုတာ သတိရလိုက္သည္...ေက်ာထဲစိမ္႔သြားသလိုပင္.. နာရီက ၉ နာရီ စြန္းစြန္းတြင္ လက္တံတိုၿငိမ္ေနသည္.. အမွန္တကယ္ေတာ႔ ဒီအခ်ိန္သည္ ဒီၿမိဳ႔တြင္ ေစာေသးသည္.. သို႔ေသာ္. ဒီေန႔ မိုးသည္းစြာရြာမႈေၾကာင္႔ ရုံးရွိ လူအားလံုးလည္း ၿပန္ကုန္ၾကၿပီ.. သူတစ္ေယာက္သာ မၿပီးစီးေသးေသာ အလုပ္ကို လက္စသတ္ရင္း က်န္ခဲ႔သည္.. ခုနက စာေရးမကေတာ႔ ေၿပာသား ေစာင္႔ေပးရမလားလို႔.. သူမ်ားကို ဒုကၡမေပး ခ်င္ေသာ သူ႔အက်င္႔ မေၾကာက္တတ္ဘူးလို႔ အထင္ၾကီးစိတ္တို႔ႏွင္႔ ၿငင္းခဲ႔သည္.. ခုေတာ႔ ေက်ာခ်မ္းသည္.. မိုးကလဲ သည္းထန္စြာရြာသြန္းေနသည္.. မိုးစက္တို႔ မွန္တခါးကို လာေရာက္ထိမွန္ေနသည္.. သူရိုက္ေနေသာ ကီးဘုတ္သံ ေခ်ာက္ခ်က္ခ်က္မွ တပါး ဘာသံမွ် မၾကားရ.. မၿဖစ္ေသးပါဘူး .. အလုပ္ကို လက္စၿမန္ၿမန္သတ္မွပါ.. ထိုစဥ္.....

တင္း......ေတာင္....

ေဟာ.. လူေခၚ ေခါင္းေလာင္း ၿမည္သံ ဆူညံစြာ ထြက္ေပၚလာသည္.. နာရီဆီ သို႔ မ်က္လံုးက ေရာက္မိေတာ႔ လက္တံတိုသည္. .၁၀ နာရီ နား ကပ္ေနၿပီ.. ၾကည္႔ရသည္မွာ လံုၿခံဳေရး လာစစ္ပံု ရသည္.. သူတခါးနားသို႔သြား၍ ၾကည္႔သည္.. တခါးကို မဖြင္႔ရဲ.. ဘယ္သူမွ် မရွိ. ေတာ္ၾကာ. သူခုိးတို႔ဘာတို႔ ၿဖစ္ေနမွၿဖင္႔.. မွန္တခါးမွ ကပ္၍ အၿပင္သို႔ ၾကည္႔သည္.. မၿမင္ရ.. သူ အတြင္းမီးပိတ္၍ ၿပန္ၾကည္႔သည္.. ဘယ္သူမွ် မရွိ..
ၾကက္သီး ထလာသည္..

ကဲ ငါၿပန္ေတာ႔မွပါ.. ငါဒီသတၱိနဲ႔ေတာ႔ မၿဖစ္ေသးပါဘူး.. အလုပ္ကလဲ ၿပီးရန္လိုေသးသည္.. မၿပီးလွ်င္ မနက္ၿဖန္ Presentation က် ဒုကၡေရာက္ႏိုင္သည္.. ၾကည္႔ ရတာ တစ္ေယာက္ေယာက္လာတီးတာ ေနမွာပါ. သူၾကာေန၍ ၿပန္သြားတာ ၿဖစ္ႏိုင္သည္.. တကယ္ေတာ႔ ဒီအေဆာက္အအံုတြင္ သူတို႔ ရုံးမွ လြဲ၍ ဘယ္သူမွ မရွိၾကေသး.. အေဆာက္အအံုသည္ ေဆာက္တာ မၾကာေသး.. ဟာ.. ငါကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ပိုေၾကာက္ေအာင္လုပ္မိၿပန္ၿပီ.. ဘာမွ မရွိပါဘူး.. သူအဲဒါေတြ မယံုပါဟု အၿမဲေၿပာခဲ႔သည္.. အၿမဲလည္းထိပ္တိုက္ေတြ႔ခ်င္သည္ ဟု စိန္ေခၚခဲ႔သည္.. အခုေတာ႔ ေသြးပ်က္ခ်င္ေနၿပီ..

တင္း....ေတာင္..

သူ ၾကက္ေသေသ၍.. အၿပင္ကို ထြက္ၾကည္႔သည္.. မယံု.. သူလံု၀မယံုပါ.. အၿပင္ေလာကကား ၿငိမ္သက္ လွခ်ည္လား. .သူအၿပင္ပန္းၿခံ အႏွံ.. ေလွ်ာက္ၾကည္႔သည္.. Is anybody there?.. ဘာသံမွ်မၾကားရ..

သူသည္ တခါးကို အၿမန္ေသာ႔ပိတ္၍ ၿပန္ခဲ႔ေလၿပီ.. တကယ္ေတာ႔သူ ေၾကာက္တတ္ပါသည္..

Posted byThelay at 5:50 PM 1 comments  

သိရင္ ေၿပာၾကပါ..
Tuesday, July 17, 2007

ဂေရဟမ္ ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းလို႔ ထင္ပါတယ္. .ရွိရင္ ေပးၾကပါ.. ေခါင္းစဥ္မသိ.. စာသားနည္းနည္းပဲ သိပါသည္ ..

ရိုးသားတဲ႔ ငါ႔မ်က္၀န္းအိမ္ထဲ .. မင္းေပးတဲ႔ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ပဲ..လိုရာသြားပါ.. ခ်စ္တဲ႔ မင္းကို .... ၾကည္႔ ရင္း ေ၀းခြင္႔ ေပးမွာပါ..

အဲဒါနဲ႔ သံဇဥ္တူတဲ႔သီခ်င္းက .. Su Taung - Rozan-Kabyar Bwe Hmuu
http://www.myanmarmp3.net/album.aspx?AlbumID=540

mms://streamserv.myanmarmp3.net/mmp3/stream/Various/Min A Nar Shi Yin/05 - Rozan - Gabwyar Bwe Hmuu - Su Taung.wma

Posted byThelay at 1:38 PM 0 comments  

Labels: သီခ်င္း

ေတြးေ၀႔လည္လည္

အခုတစ္ေလာ ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေဒြး နာေရး အေၾကာင္းေတြ ဖတ္ရပါတယ္.. ရုပ္ရွင္ သရုပ္ေဆာင္ တစ္ေယာက္ဆိုေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္း အ၀ိုင္းကို ေတာ္ေတာ္ ရိုက္ခတ္သြားတာပဲ.. ဒါကို စပ္စပ္ၿပီး.. သဲေလး တစ္ေယာက္ အေတြးနယ္ခ်ဲ႔ မိတယ္.. ေဒြး အတြက္ လြမ္းေစတီ ေတြ ဘာေတြ တည္ထားမယ္ တဲ႔ .. ခ်မ္းသာတဲ႔ အသိုင္း အ၀ိုင္း ၿဖစ္တဲ႔ အတြက္.. ေနာက္ အေၿခအေနလဲ ေပးတဲ႔ အတြက္ ေဒြးက ကံေကာင္းတယ္မ်ား ေၿပာရမလား.. တစ္ခ်ိဳ႔ လူေတြ ၾကေတာ႔ လည္ ေသလို႔ေသမွန္းေတာင္ မသိၾက .. ေနာက္ ၿဖစ္သလိုပဲ ၿပီးစီး ေအာင္ လုပ္လုိက္ ၾကရတဲ႔ သူေတြ လဲ အမ်ားၾကီး ရွိမွာပါပဲ.. ေသတာေတာင္ ၀မ္းနည္းမဲ႔ သူမရွိ.. ပိုက္ဆံ ကုန္ဖို႔ ဒုကၡေပးတယ္ လို႔ အၿပစ္တင္ ခံ ရတဲ႔ ဆင္းရဲသားေတြ လဲ အမ်ား ၾကီး ရွိမွာပါပဲ.. ေလာက ၾကီး က မတရားဘူးလို႔မ်ား အၿပစ္တင္ ရေတာ႔ မလား .. တူညီတာ တစ္ခုကေတာ႔ ဘယ္သူမဆို ဒီလမ္းကို ေလွ်ာက္ ၾကရမွာပါပဲ.. ေလွ်ာက္ပံု ေလွ်ာက္နည္းပဲ ကြဲၾကမွာပါပဲ.. ေသဆံုးၿခင္းရဲ႔ ေနာက္ ကြယ္ မွာ .. ဘာေတြ ရွိႏိုင္မလဲ.. ကံဆိုတာ မိမိ ၿပဴၿခင္းတဲ႔ .. ဘ၀ဆိုတာလဲ ကိုယ္ဖန္တီးတဲ႔ ဘ၀ပါပဲ.. ကိုယ္ဘယ္လို ဖန္တီးခဲ႔ သလဲ ဆိုတာပဲ ကြာမွာပါ.. ေသဆံုးၿခင္း ရဲ႔ တၿခားတဖက္မွာ.....

Posted byThelay at 11:17 AM 0 comments  

Labels: death, thoughts

မီးေဘးေရွာင္ .. မေလာင္ခင္တား
Saturday, July 14, 2007

ဒီေန႔ သဲေလး အလုပ္လုပ္တဲ႔ changi business park မွာ fire alarm ၿမည္လို႔ ဒီနားက လူေတြ အကုန္ ေအာက္ဆင္းရပါတယ္.. သဲေလးတို႔ ကုမဏီကေတာ႔ register မလုပ္ရေသးလို႔ ဆင္းစရာမလိုဘူးဆိုလားပဲ.. တကယ္မ်ား မီးဆိုရင္ေတာ႔ ဘယ္လိုေနမလဲ မသိဘူး.. အရင္ အလုပ္မွာတုန္းက exercise ဆိုၿပီး အဲဒီလို လုပ္ရပါတယ္.. တကယ္မီးေလာင္ရင္ လုပ္ဖို႔ က်င္႔ေပးတာေပါ႔.. lift ေတြအကုန္ပိတ္ၿပီး.. လူတိုင္းေၿခက်င္ဆင္းရပါတယ္.. ၁၆ ထပ္ကေန ..ေအာက္ေရာက္ရင္ ..အသက္မနည္းရႈရတယ္.. ေနာက္အခါေတြက် .. လူေတြက လည္သြားၿပီး.. သူတို႔ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ လုပ္မယ္လို႔ၾကိဳေၾကညာထားရင္ ..အဲဒီအခ်ိန္မတိုင္ခင္ကတည္းက ၾကိဳဆင္းၾကေရာ..

ေရနံေခ်ာင္းက မီးေလာင္တာ ကို သတိရမိတယ္.. စင္ကာပူက လူေတြမ်ား အဲလိုၾကံဳရင္ ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲ မသိဘူး.. သဲေလး ေရနံေခ်ာင္းမွာ ေနခဲ႔တဲ႔ တေလွ်ာက္ မီးအၾကီးအက်ယ္ေလာင္တာ ၃ ခါၾကံုဘူးပါတယ္.. ငယ္ငယ္ တုန္းက တခါ.. ေနာက္ ၁၀တန္းေလာက္က တခါ.. ေနာက္ ေကာလိပ္ေက်ာင္းေရာက္မွ တစ္ခါပါ.. ေရနံေခ်ာင္းက ခဏခဏ မီးေလာင္တယ္.. အရမ္းပူတာက တမ်ိဳး.. ေနာက္ .. အိမ္ေၿခထူတာက တမ်ိဳး ထင္ပါတယ္.. ငယ္ငယ္တုန္းက မီးေလာင္တုန္းက အိမ္နဲ႔ သိပ္မေ၀းဘူး.. ေနာက္ .. အဲတုန္းက ေက်ာင္းတက္ေနတဲ႔ အခ်ိန္.. အဲဒါ သူငယ္ခ်င္းအိမ္က ေခၚသြားတာနဲ႔ သဲေလး လဲ လိုက္သြားေရာ.. အေဖက လာေခၚေတာ႔ သဲေလးမရွိေတာ႔ဘူး.. ေနာက္ ဖုန္းလိုင္းေတြလဲ အလုပ္မလုပ္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းအိမ္က လဲ အေၾကာင္းၾကားမရဘူးေပါ႔... အဲတုန္းက သဲေလးအိမ္က သဲေလးကို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ရွာမေတြ႔ဘူး.. မီးၿငိမ္းလို႔ .. အကုန္ၿပန္ေတာ႔ကို သူငယ္ခ်င္းအိမ္က ႏြားေလး ေမြးလို႔ဆို သြားၾကည္႔ေနတာ.. ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္က အိမ္ၿပန္ပို႔ေတာ႔ အိမ္က ရုိက္ခံရေရာ.. ေခၚတိုင္းလိုက္သြားလို႔ ဆိုၿပီး.. ဟီးဟီး...

၁၀ တုန္းက မီးကေတာ႔ အိမ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္နီးပါတယ္.. တိုက္ႏွစ္တိုက္နဲ႔ လမ္းပဲၿခားတာပါ.. အဲဒီေန႔က ထူးထူး ၿခားၿခားပါ.. မီးမေလာင္ခင္က မိုးေတြ အရမ္းရြာပါတယ္... မိုးရြာတာမွ ရြဲေနေအာင္ ရြာတာပါ.. ေနာက္ မီးကလဲ ပ်က္ေတာ႔ .. သဲေလးတို႔အိမ္က မီးစက္ထြန္းထား.. တံခါးေတြလဲ အလံုပိတ္ထားေတာ႔ ဘာသံမွ မၾကားရဘူး.. မွတ္မွတ္ရရ ေနာက္ ေန႔ ပထမ အစမ္း ၿမန္မာစာေၿဖရမွာပါ.. သဲေလးရယ္ သဲေလးအမရယ္က ဂိုက္ဆရာမနဲ႔ စာၾကည္႔ေနတုန္း အဲဒါ လမ္းထဲက အိမ္က အိမ္ကို လာတံခါးေခါက္.. ဦးေလး ..ေစ်းထဲမွာ မီးေလာင္လို႔ဆိုၿပီး လာေၿပာတယ္.. မိုးကလည္းသည္း မီးကလဲ ပ်က္ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အိမ္ေတြက အိပ္ကုန္ပါၿပီ.. မီးသံေခ်ာင္း ကို ေတာ္ေတာ္ ေကာက္ယူရတယ္ အဲဒါနဲ႔ သဲေလးတို႔လဲ .. အိမ္လဲ အိမ္ၿပင္ထြက္ၾကည္႔ေတာ႔ တိုင္ေလးေတြ ရဲတုန္းပဲ ရွိပါေသးတယ္.. ေနာက္ ခဏၾကည္႔ေနတုန္းမွာပဲ မီးက ေတာ္ေတာ္ၾကီးလာပါၿပီ... အဲဒါနဲ႔ အေဖက လဲ ဆရာမကို သူ႔အိမ္လိုက္ပို႔ .. သဲေလးတုိ႔လဲ ပစၥည္းေတြ သိမ္း.. သိမ္း .. ဆိုေတာ႔ .. စာပြဲေပၚက စာအုပ္ေတြကို ဆာလာအိပ္ေတြထဲ ညီမႏွစ္ေယာက္ ေကာက္ထည္႔ .. အေမကလဲ .. အေရးၾကီးတဲ႔ စာရြက္ေတြ သိမ္း.. ( သဲေလးတို႔ အိမ္က မီးခံတိုက္ဆိုေတာ႔ အေမက ဘယ္ေတာ႔မွ ပစၥည္းေတြ မသိမ္းဘူး.. ထြက္ေၿပးရင္ ေပ်ာက္မွာ စိုးရတာေကာ. .ေနာက္ ၿပာၿပီး ဘာမွ မသယ္တာပါ.) . သဲေလးတို႔ညီမႏွစ္ေယာက္က လဲ စာအုပ္ေတြပဲ သိမ္း .. အဲဒီ စာရြက္ထုပ္ေတြ အေဖကားေပၚတင္ေပးၿပီး.. အေဖက ၿမိဳ႔ၿပင္က သူငယ္ခ်င္း ၿခံမွာ ကားရပ္ထားခဲ႔ေရာ.. ေနာက္ အေဖက လဲ ၿပာေနေတာ႔ ကားကလဲ ေသာ႔မခတ္ခဲ႔ ဘူးတဲ႔.. ေစ်းက မီးက ၾကည္႔ရင္းမွာ ၾကီးလာလိုက္တာ .. ေနာက္ သဲေလးတို႔ အိမ္က ေန ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ႔ဘူး ပူလြန္းလို႔ .. ေစ်းထဲမွာ ဆိုင္ရွိတဲ႔ လူေတြက လဲ ၿပာေနတာပါပဲ.. ေစ်းတခါးက လဲ ဖြင္႔မေပးေသး … မီးက တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔ ၾကီးလာတယ္.. ၿမိဳ႔မွာရွိတဲ႔ ၃စီးထက္မပိုတဲ႔ မီးသတ္ကား ထဲက တစ္စီးေရာက္လာၿပီး .. ေနာက္ ဘာက်န္ခဲ႔ လို႔ဆိုလား အဲဒီနားမွာ ရပ္ေနတယ္.. ေရပိုက္ေခါင္းလား ဘာလားမသိဘူး.. (သဲေလးထင္ပါတယ္.. မီးသတ္ကားတို႔ ရဲကားတို႔ ဟာ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို အၿမဲတမ္း ပြဲၿပီးခါနီးမွ ေရာက္လာေနက်လို႔ပါ).. ေစ်းသယ္ေတြကလဲ ဆူညံလွၿပီ… ၿမိဳ႔ထဲက တၿခား ေစ်းဆိုင္မရွိတဲ႔သူေတြကလဲ ပစၥည္း အေခ်ာင္ရေအာင္ လာေစာင္႔ေနၾကတယ္.. ေစ်းတခါးလဲ ေနာက္ဆံုးဖြင္႔ေပးလိုက္ေရာ.. မက်န္ေတာ႔တဲ႔ ဆိုင္ေတြကလဲ မက်န္ေတာ႔ပါဘူး. က်န္တဲ႔ ဆိုင္ေတြကလဲ.. လုတဲ႔ လုကလုခံရ.. ကူသယ္ေပးသလိုလုိနဲ႔ ယူသြားတဲ႔သူေတြက ယူသြားနဲ႔ ဘာမွ မက်န္ေတာ႔ပါဘူး.. ေနာက္ ေစ်းလဲ အကုန္ၿပဳတ္ၿပဳတ္ၿပံဳးတာပါပဲ.. ၾကားရတာေတာ႔ ရို႔မီးလို႔ ေၿပာၾကတယ္.. ေနာက္ေန႔ စစ္ေဆးေရး လာမွာမို႔လို႔ ေစ်းရုံးကို မီးရို႔တာလို႔ ၾကားတာပဲ .. ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္. ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ႔ အဲဒီမတိုင္ခင္ကတင္ မိုးကေတာ္ေတာ္ သည္းသည္းမဲမဲ ရြာေနတာပါ.. မီးက ၿပင္းလြန္းလို႔ အေဒၚအိမ္ ဆို ေရစက္ခုတ္ၿပီး ေရကို ဒူးေခါင္းၿမဳတ္ေတာင္ တအိမ္လံုး ၿဖန္းတာကို ေနာက္ ေန႔ အိမ္ၿပန္ေရာက္ ေတာ႔ ေရတစက္မွ မက်န္တဲ႔ အၿပင္ .. ပစၥည္းေတြက ပူလြန္းလို႔ ကိုင္ေတာင္ မကိုင္ႏိုင္ပါဘူး..



သဲေလးတို႔လဲ အဲဒီေန႔က အိမ္မၿပန္ပဲ အေဖ႔ အသိတစ္ေယာက္အိမ္မွာ မီးေဘးေရွာင္ရပါတယ္.. စာအုပ္စုတ္ေတြပဲပါလာတဲ႔ အိတ္ကေလး ေတြကိုယ္စီနဲ႔ ညီမသံုးေယာက္ ဗိုက္ကဆာ အေမတို႔ အေဖတို႔က မီးသြားၾကည္႔တာ ၿပန္မလာေသးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ရီဖို႔ ေကာင္းပါတယ္.. ေနာက္ အဲဒီအိမ္က ထမင္းေကၽြးေတာ႔ မွပဲ သံုး္ေယာက္သားၿပံဳးႏိုင္ပါတယ္.. ေနာက္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကို ဘာေတြပါလာေတာ႔ လဲ အကုန္လံုး ယူလာတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က အစုတ္ ေတြပါ.. ေတြ႔ တာ ေကာက္ဆြဲလာၾကတာဆုိပဲ.. မီးကလဲ နည္းနည္းက်ိဳးၿပီဆိုေတာ႔ စိတ္ေအးေအးနဲ႔ ရီႏိုင္ၾကပါၿပီ.. တခ်ိဳ႔ ကိစၥေတြက ၿဖစ္တုန္းသာ စိတ္ညစ္ရ စိတ္ပူရတာ.. ၿပီးရင္ ေတာ္ေတာ္ရီစရာေကာင္းတဲ႔ အၿဖစ္ေတြပါပဲ.. အမၾကီးတစ္ေယာက္ ဆို အေမ႔ ထမီ ေစာက္ထိုးလုပ္ၿပီး အိမ္ေခါင္မိုးေပၚလွန္း ရင္ မီးကြင္းတယ္ဆိုလို႔ အဲဒါလိုက္ရွာၿပီး လုပ္ေနရတာနဲ႔ပဲ ေနာက္ အရမ္းပူလာလို႔မေနႏိုင္လို႔ ဆင္းလာခဲ႔ရတယ္..ဘာမွ မသိမ္းခဲ႔ ရဘူးဆိုလားပဲ.. သဲေလးတို႔အိမ္မ်ား မီးထဲပါသြားရင္ .. ဘာမွ ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး.. စာအုပ္ေတြပဲ က်န္ခဲ႔မွာပါ.. ၀တ္စရာေတာင္ ရွိမွာ မဟုတ္ေလာက္ဘူး ေေနာက္မီးေလာင္ၿပီး အိမ္တအိမ္က မီးကြင္းဂမုန္း စိုက္ထားလို႔ သူ႔အိမ္တစ္ခုထဲ က်န္ခဲ႔ တယ္ဆိုၿပီး အိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မီးကြင္းဂမုန္း ေတြ စိုက္တာ ေခတ္စားလိုက္ေသးတယ္..

ေနာက္တစ္ေခါက္ေလာင္ေတာ႔ သဲေလးက မေကြးမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတာဆို ေတာ႔ မသိလိုက္ဘူး.. အဲဒီမီးက လဲ ေတာ္ေတာ္ၾကီးတဲ႔ မီးပါ.. ၿမိဳ႔တၿမိဳ႔လံုးနီးပါး ကုန္တာပဲ.. ဟိုနားက မီးေလာင္လို႔ သူမ်ားအိမ္ကို သြားသယ္ေပးေနတုန္း ကိုယ္႔အိမ္ကို မီးေလာင္သြားလို႔ ဘာမွ မရလိုက္တဲ႔ သူေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ. ဆီပံုးေတြ ေပါက္ၿပီး.. အေ၀းၾကီးကို မီးကူးကုန္တာပါ.. သဲေလးတို႔ေနာက္ေန႔ ၿပန္ေတာ႔ ကို အိမ္ၿပန္ေတာ႔ကို ၿမိဳ႔ မွာ မီးေငြ႔ေငြ႔ နဲ႔ တၿမိဳ႔လံုး ၿပာပံုပဲ က်န္ပါေတာ႔တယ္.. သဲေလးတုိ႔ အိမ္မပါလို႔ ေတာ္ပါေသးတယ္..

အေဖငယ္ငယ္ကလည္း တၿမိဳ႔လံုးကုန္ေအာင္ မီးေလာင္ဖူးပါတယ္တဲ႔ အဲဒါလဲ အေ၀းၾကီးက ေနကူးတာပဲတဲ႔ .. သဲေလးအေဖ ေၿပာတာကေတာ႔ သူမွတ္မိတာက အဲဒီေန႔ က ၾကက္ဟင္းခါးသီး ခ်က္ စားတုန္းမီးေလာင္တာဆိုလားပဲ.. ၾကက္ဟင္းခါးသီးခ်က္ က ေကာင္းလြန္းလို႔ အဲဒီအိုးကို မရမက သယ္ခိုင္းေနတာနဲ႔ ဘာမွ မသယ္ခဲ႔ ရဘူးဆိုလားပဲ.. အေဖက ငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္.. အေဖ႔ အေဖက ေရနံ တြင္းစား အေမက ေရႊကုန္သည္ဆိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ ခ်မ္းသာတဲ႔ အထဲမွာ ပါတယ္.. အေဖ႔ အေဖလက္ထက္ က ေရနံ ခ်က္စက္ရဳံပံုေတြ ေတာင္ ေတြ႔ ဖူးပါေသးတယ္.. အေဖက စာအုပ္ဖတ္လြန္းလို႔ ပ်က္စီးမသြားတာ လို႔ ေၿပာၾကတယ္.. အေဖ႔ အေဖ က အေဖ ငယ္ငယ္ကတည္း က ဆံုးသြားၿပီး .. အေဖက အေဒၚလင္မယားနဲ႔ အေမၾကားမွာ အလိုလိုက္ခံ ထားရတာပါ.. အေဖ႔ အေမက ဆို စကားမာမာေတာင္ အေဖ႔ ကို မေၿပာဖူးဆိုပဲ .. ေနာက္ အေဒၚလင္မယားက လဲ သမီးတစ္ေယာက္တည္း ရွိေတာ႔ အေဖ႔ ကို ၿပန္ေမြးစားၿပီး ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ပါတယ္.. ငယ္ငယ္က ေနမေကာင္းလို႔ ေဆးတုိက္ခါနီး ရင္ စာအုပ္တစ္အုပ္၀ယ္ေပးရတယ္ ဆိုလားပဲ .. အေဖ႔ စာအုပ္ေတြ လဲ အမ်ားၾကီးပါပဲ.. အေဖ႔ ကို အမ်ိဳးေတြက ေၾကာက္ၾကတယ္.. အေဖ႔ က သူၾကည္႔ မရ မရသလို ေၿပာတတ္လို႔ပါ.. အေဖက ေတာ္ေတာ္ ကံေကာင္းတဲ႔ သူလို႔ ေၿပာ ရမယ္.. သဲေလးတို႔ ငယ္ငယ္ ကဆို ခဏ ခဏ ရိုက္ခံ ရပါတယ္. .အဲဒါဆို အေဖ႔ ကို အေဖက သူငယ္ငယ္က က် အရမ္းအလိုလိုက္ ခံရၿပီး သဲေလးတို႔ က ရိုက္တယ္လို႔ အၿမဲ ေၿပာပါတယ္..
ေနာက္မွ အေဖ႔ အေၾကာင္း ဆက္ေရးပါအံုးမယ္.

Posted byThelay at 10:03 AM 0 comments